Loader

Δροσερό ποτό ροδιού

2013-05-30
  • Χρόνος προετοιμασίας: 15λ
  • Έτοιμο σε: 15λ
Βαθμολογία

(0 / 5)

0 5 0
Βάθμολογήστε τη συνταγή

0 άτομα έχουν βαθμολογήσει τη συνταγή

Ο καρπός της ροδιάς, «ροιά η κοινή», είναι γνωστός στον άνθρωπο από τους προϊστορικούς χρόνους. Ως τόπος καταγωγής προσδιορίζεται γεωγραφικά η Κεντρική Ασία. Η ροιά η κοινή ή αλλιώς μήλο των Καρχηδονίων, καθώς σύμφωνα με τον Πλίνιο η Καρχηδόνα έβγαζε τα καλύτερα σε ποιότητα ρόδια, ανήκει στην οικογένεια των ροιωδών. Στο Ιράν, όπου η ροδιά είναι αυτοφυής, πιστεύουν ότι είναι δώρο των θεών προς τους ανθρώπους. Ο προφήτης Μωάμεθ, μάλιστα, σε ένα απόσπασμά του στο Κοράνι προτείνει την κατανάλωση σπόρων ροδιού: «Γιατί καθαρίζουν τον οργανισμό από τη ζήλια και το μίσος». Αν αυτός ο θαυμαστός καρπός φτάνει μέχρι το ελληνικό τραπέζι σχεδόν αποκλειστικά ως φρούτο του φθινοπώρου και του χειμώνα, στις χώρες της Μέσης Ανατολής και ειδικότερα στην Περσία και στη Συρία, θεωρείται απαραίτητο συστατικό σε περισσότερα από πενήντα διαφορετικά εδέσματα.

Oλοι οι λαοί της ευρύτερης περιοχής, μάλιστα, συνηθίζουν να παρασκευάζουν ένα δροσιστικό ποτό από το χυμό του ροδιού, το οποίο ονομάζουν «ναρ σερμπέτ» και το προσφέρουν σε επίσημες τελετές στους καλεσμένους τους. Η πιο ενδιαφέρουσα παρουσία του ροδιού σε αυτές τις κουζίνες δεν είναι η αυτούσια χρήση των φρέσκων ζουμερών καρπών του, αλλά η παρασκευή ενός παχύρρευστου χυμού (σάλτσας) που συμπυκνώνει όλες τις γεύσεις και τις μυρωδιές του φρούτου. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα είδος πετιμεζιού με έντονη γλυκόξινη γεύση, που στην Περσία ονομάζεται «ρόμπ ε ανάρ», στην Τουρκία «ναρ νεκερσί» και στη Γεωργία «ναστράμπ» και μεταφράζεται ως ξινό του ροδιού. Η πυκνή αυτή σκουρόχρωμη σάλτσα προσδίδει μια ιδιαίτερη γεύση σε πολλά πιάτα με βάση το κρέας, αλλά και σε φρέσκες σαλάτες με πράσινα λαχανικά. Στη γειτονική Τουρκία η «εσμέ σαλατασί», μια σαλάτα με ψιλοκομμένη ντομάτα, μαϊντανό, άφθονο δυόσμο, κύμινο και πολτό πιπεριάς διευρύνει τη γεύση της με μια γενναία δόση από συμπυκνωμένο χυμό ροδιού. Στον Λίβανο, οι μπάμιες αποκτούν εντελώς ξεχωριστό τόνο, καθώς μαγειρεύονται με άφθονο βούτυρο και χυμό από ξινό ρόδι. Η περσική κουζίνα, που σφύζει από φαντασία και δημιουργικότητα, έχει το δικό της αγαπημένο έδεσμα: μπουτάκια από κοτόπουλο ή πάπια, με ψιλοτριμμένο καρύδι, σαφράν και βούτυρο, γλασσαρισμένα με γλυκόξινη πάστα ροδιού, αρτυμένη με άνθη τριαντάφυλλου της Δαμασκού. Tο ρόδι χρησιμοποιείται αποξηραμένο, σε μορφή σκόνης, στην ινδική κουζίνα για να δώσει γλυκόξινη γεύση σε φακές και σιγομαγειρεμένα λαχανικά με κάρυ και σαφράν.

Στην περιοχή της Γεωργίας, ένα λιπαρό ψάρι αποκτά μιαν ανάλαφρη γεύση όταν συνδυάζεται με λεπτοκομμένες μελιτζάνες και σπόρους από ρόδι. Τυποποιημένος χυμός ροδιού πωλείται στον Λίβανο, στη Συρία, στην Τουρκία και στην Περσία. Επίσης, στη Μέση Ανατολή πολλά γλυκά με λευκό χρώμα, κυρίως κρέμες με βάση το γάλα (μουχαλεμπί, ασουρέ, κεσκιούλ), σερβίρονται γαρνιρισμένα με ρόδι. Κι αν όλα αυτά τα βρίσκετε πολύ εξωτικά, προσθέστε απλώς μερικούς κόκκους ροδιού στις πράσινες σαλάτες σας κι εκείνες θα αποκτήσουν όχι μόνο χρώμα αλλά και γεύση. Δοκιμάστε όμως και σερμπέτι από ρόδι -τη συνταγή θα διαβάσετε παρακάτω- το οποίο μπορείτε να σερβίρετε παγωμένο με νερό ή να προσθέσετε μία μεζούρα απ’ αυτό στη βότκα ή στο τζιν σας, δίνοντάς τους νέα χρωματική και γευστική δυναμική. Στην Ανατολική Κρήτη σώζονται συνταγές με σαλάτες οι οποίες φτιάχνονται με ψιλοκομμένα ωμά πικρά χόρτα (ραδίκια, αντίδια) και φρέσκους σπόρους ροδιού. Aλλά και σε ένα μείγμα βρασμένων οσπρίων, που μπορείτε να το σερβίρετε κρύο ως σαλάτα, οι σπόροι ροδιού δίνουν ένα τόνο δροσιάς. H συμβολή του στην Iατρική Ο Ιπποκράτης συνιστούσε χυμό ροδιού ως αφροδισιακό ρόφημα κατάλληλο και για το στομάχι. Ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος πρότειναν το αφέψημα ρίζας και φλούδας ροδιού για τα παράσιτα του εντέρου. Πηχτό αφέψημα ροδιού μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γαργάρες για τον πονόλαιμο.

Οι αποξηραμένες ρίζες της ροδιάς γίνονται αφέψημα που θεραπεύει από τις γυναικολογικές παθήσεις και ανακουφίζει από τη ναυτία. Σύμφωνα με την περσική δημώδη Iατρική, το αφέψημα από τα κατακόκκινα λουλούδια της ροδιάς μπορεί να ανακουφίσει από τους έντονους πόνους στο στομάχι. Χυμός ροδιού αναμεμειγμένος με λάδι ελιάς χρησιμοποιείται για την εξάλειψη κηλίδων του δέρματος. Η σύγχρονη κοσμετολογία χρησιμοποιεί το ρόδι και τις αντιοξειδωτικές του ιδιότητες για την παρασκευή αντιγηραντικών προϊόντων. Ένα ποτήρι με φρέσκο χυμό ροδιού είναι πλούσιο σε κάλιο, σίδηρο, σελήνιο (αντιοξειδωτική ουσία) βιταμίνες Α, Β1, Β2 και C. Όσο για εσάς που προσέχετε τη σιλουέτα σας, να θυμάστε ότι τα 100 γραμμ

Συστατικά

4 – 5 γλυκά ρόδια
1 φλιτζ. τσαγ. ζάχαρη
2 σπόρους από αστεροειδή γλυκάνισο
1 κομμάτι μοσχοκάρυδο
1 κομμάτι μαστίχα
ασπρισμένα αμύγδαλα

Βήματα Συνταγής

Βήμα1

Καθαρίζετε τα ρόδια και παίρνετε μόνο τους καρπούς. Τους βάζετε σε αποχυμωτή και κρατάτε το χυμό τους. Αδειάζετε το χυμό από τα ρόδια σε μια κατσαρόλα μαζί με τη ζάχαρη και όλα τα αρωματικά μπαχαρικά. Βράζετε σε δυνατή φωτιά για 10 λεπτά. Αφήνετε το σερμπέτι να κρυώσει και το σουρώνετε ώστε να απομακρυνθούν τυχόν υπολείμματα μπαχαρικών. Το βάζετε σε μια κανάτα και το αραιώνετε με λίγο νερό, ανάλογα με το πόσο πηκτό ή αραιό το θέλετε. Προσθέτετε τα ασπρισμένα αμύγδαλα και σερβίρετε το σερμπέτι παγωμένο.

Κατηγορίες: Ετικέτες: Συστατικά:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *